KURAN'DAKI KITAPLILAR

Kâfirleri Kâfir yapan Tanri'dir; ve Tanri'nin Kâfir yaptigi kisiler, kiyamet günü, kör dilsiz ve sagir bir sekilde yüzükoyun hasredileceklerdir (K. 17 Isrâ 97)

Kur'ân'da, Kitap'lilar (Yahudi'ler ve Hiristiyan'lar), Aleyhinde Yer Alan Hükümlerden örnekler!

Yahudi'ler ve Hiristiyan'lar, kendilerinden gayri hiç kimsenin cennet'e giremeyecegini söyledikleri için kâfirdirler. (K. Bakara 111)

Yahudi'ler ile Hiristiyan'lar, birbirlerini dogru yolda olmamakla suçlayip anlasmazliga düsmüsler; birbirlerine düsman kesilmisler! (K. Bakara 113, 135)

Yahudi'ler ve Hiristiyan'lar, Allah'in çocuk edindigini söylemekle günâh islemisler (K. Bakara 116)

Muhammed, Kitaplilarin dinine degil, fakat Kitaplilar Muhammed'in dinine uymakla görevliler: (K. Bakara, 120-121)

Yahudi'lerden ve Hiristiyan'lardan Kur'ân'i hakkiyle okuyanlar iman etmis sayilirlar; inkâr edenler, zarara ugrayacaklar: (K. Bakara 121)

Müslüman'larin, Yahudi'lere ve Hiristiyan'lara Ibrahim ve ondan sonra gelenler hep Islâm olmuslardir demeleri, ve dogru yolun Islâm oldugunu hatirlatmalari gerekir. Eger Kitabli'lar Islâm olurlarsa kurtulusa ermis olurlar (K. Bakara 135-137, 140)

Yahudilere ve Hiristiyan'lara gönderilmis olan peygamberlerin müslümanlikla emrolunmus bulunduklari hususunda Tanri Muhammed'i konusturuyor! (K. Bakara 140, 139)

Yahudi'ler ve Hiristiyan'lar iman ile yogurulmamis olduklari için inat ve bagnazliktan kurtulamamislar. Onlarin isteklerine uymak uyanlar hakki çignemis olurlar. (K. Bakara 145)

Yahudi'lere ve Hiristiyan'lara verilen kitaplarda Muhammed'in gelecegi müjdelendigi halde, onlar, sirf irkçilik yüzünden onu inkâr etmisler: (K. Bakara 146-147))

Tanri insanlara daha önce Tevrat ile Incil'i indirmis, ve bunlari tasdik edici olarak da Kur'ân'i göndermis (K. Al-i Imrân, 3-4)

Allah nezdinde hak din sadece Islâm. Daha önce kendilerine kitap verilenler ayriliga düsmüsler; eger Islâm olurlarsa dogru yolu bulmus olacaklardir! (K. AL-i Imrân, 19-20)

Yahudi'lerle Hiristiyan'lar, Ibrahim'in Yahudi ya da Hiristiyan oldugu hususunda tartisirlarmis; oysa Ibrahim müslümanlikla emrolunmus. Ve kendilerini Ibrahim'e yakin bulanlar için, Muhammed'e uymak gerekli imis! (K. Al-i Imrân, 65-68; Bakara 131-132)

Yahudi'ler ve Hiristiyan'lar, Allah'in âyet'lerini inkâr etmek, ya da degistirmek yaninda, bir de müslümanlari dinlerinden saptirmak cabasinda imisler (K. Al-i Imrân, 69-78)

Kitaplilar (Yahudi'ler ve Hiristiyan'lar), Allah adina, bile bile yalan söylüyorlar (K. Al-i Imrân 75)

Yahudi'lerin ve hiristiyan'larin, Islâm'dan gayri bir din aramalari dogru olmaz; ararlarsa Islâm'a döndürüleceklerdir; Islâm'dan gayri bir din arayanlar, ahirette ziyana ugrayacaklardir. (K. Al-i Imrân 83, 85)

Yahudi'lerin ve Hiristiyan'larin Ibrahim'in dinine uyup müslüman olmalari gerekir. (K. Al-i Imrân, 95-97)

Kitaplilar (Yahudi'ler ve Hiristiyan'lar), müslümanlari Allah yolundan çevirmege kalkismaktalar (K. Al-i Imrân, 98-101)

Yahudi'ler ve Hiristiyan'lar, Muhammed'ten olmadik seyler” istedikleri, sözlerinden döndükleri, Allah'in âyet'lerini ve Peygamber'lerini inkâr etikleri, ve haksiz yere peygamber'leri”öldürdükleri için lânetlenmisler: (K. Nisâ 153-155)

Gönderilen peygamberlere, ayirim yapmaksizin, iman edenlere Tanri mükâfat dagitiyor! (K. Nisâ 152)

Meryem oglu Isa'yi öldürdük diyenler yalan söylemisler, ve Tanri, onlari bu nedenle lânetlemis. Isa öldürülmemis ve fakat Tanri Isa'yi, öldürülmüs gibi göstermis onlara! (K. Nisâ, 156-158)

Yahudi'lerden ve Hiristiyan'lardan her biri, ölümden önce mutlaka Isa'ya iman edeceklerdir. Gökyüzüne alinan Isa, Tanri tarafindan yeryüzüne tekrar gönderildikte, Kur'ân ile hükmedip Islâm dinini yerlestirecektir. (K. Nisâ, 159)

Tanri Nûh'a ve sonraki peygamberlere (Ibrahim'e, Ismail'e, Ishak'a, Yakub'a ve ogullaina, Isa'ya, Eyyub'a, Yunus'a, Harun'a ve Süleyman'a”) vahyettiklerini Muhammed'e de vahyetmis. Bu nedenle Muhammed'e iman etmek gerekirmis (K. Nisâ, 163-170)

Yahudi'lerin ve Hiristiyan'larin yiyecekleri Müslümanlara helâl; Müslümanlarin yiyecekleri de onlara helâl; onlarin kadinlariyle evlenmek câiz. Ancak kim Islâmî hükümlere inanmazsa onun ameli bosa gider. (K. Mâide 5, 60; Nahl 115; Bakara 173).

Tanri Muhammed'i, Kitaplilara göndermis ki, daha önce verdigi kitap'tan gizlediklerini yüzlerine vursun diye: (K. Mâide, 15, 19)

Yahudi'ler ve Hiristiyan'lar yalana kulak verir, durmadan haram yerler. Kendilerine verilen Kitap'larin (Tevrat ve Incil) emirlerine, ya da Muhammed'in verdigi hükümlere uymadiklari için kâfirdirler. (K. Mâide, 44-47)

Yahudi'lere ve Hiristiyan'lara Tevrat ya da Incil hükümleri degil fakat Kur'ân hükümleri uygulanacak (K. Mâide, 49)

Yahudi'ler ve hiristiyan'lar Isa'nin anasi, ya da Isa'nin kendisi hakkinda yanilgiya düsmüsler: (Mâide 72-75)

Yahudi'ler ve Hiristiyan'lar Müslüman olmamalarinin cezâsi olarak Cizye (kafa parasi) ödemege mahkumdurlar (K. Tevbe 29)

Kâfirleri dost edinmek, onlara karsi sevgi beslemek yasak; onlardan bir zarar gelme ihtimali bulundugunda, göstermelik bir tavir takinmak mümkün. (Bakara 28-29)

Yahudileri ve Hiristiyanlari dost edinmek yasak; (K. Al-i Imrân, 28; Mâide, 51- 52, 57-60)

Ehl-i Kitab içinde Müslümanlara en fazla düsman olanlar Yahudi'lerle müsrik'lerdir (puta tapanlardir); sevgi bakimindan en yakin olanlar ise Hiristiyan'lardir. (K. Mâide 82)

Yahudiler'den ve Hiristiyan'lardan Muhammed'e inanip onu peygamber sayanlar ve Kur'ân'i uygulayanlar kurtulusa ereceklerdir (K. Mâide 67-69; A'raf 157)

Isa'nin Yahudi'ler tarafindan öldürülmesine Tanri engel olmus. (K. Mâide 110)

Tanri Isa'ya mucize yaratma gücü vermis, onun ve havarilerinin müslüman olmalarini saglamis ve fakat Israil ogullari mucizeleri sihir bilip Isa'yi inkâr etmislermis! (K. Mâide 110-113)

Tanri, daha önceki ümmetlere de peygamberler göndermis, fakat o ümmetler inkârci olmuslar (K. En'âm, 42-45, 125)

Daha önceki ümmetlerden sadece Yahudi'lerle Hiristiyan'lara Kitab indirilmis. Arap'lara da: Biz o kitaplarin dilinden anlamayiz”seklinde bahane uydurmamalari için Kur'ân verilmis (K. En'âm, 155-156)

Islâm'i kabul etmelerine, ya da küçülerek kendi elleriyle “cizye” vermelerine kadar Yahudiler'e ve Hiristiyanlar'a karsi Muslümanlarin savasmalari emrolunuyor! (K. Tevbe 29)

Yahudi'ler Uzeyr'i, Hiristiyan'lar ise Isa”yi Allah'in oglu olarak kabul ettikleri için kâfir olmuslar ve bunlar Islâm'i ve Kur'ân'i yok etmek istiyorlarmis. Oysa Kur'ân “Allah evlât edindi” diyenleri uyarmak için inmis. (K. Tevbe 30-32; el-Kehf 1-6; Meryem 35, 89-92)

Yahudi'lerin ve hiristiyan'larin din adamlari (Haham'lar, ve Râhip'ler) Tanri Kitab'larini para karsiliginda ve kendi çikarlari dogrultusunda degistirip insanlari Allah yolunda engellemisler! (K. Tevbe, 34-35)

Allah Islâm dinini, bütün dinlere (Yahudilige, Hiristiyanliga) üstün kilmak üzere Muhammed'i göndermis! (K. 9, Tevbe 33)

Kitapli'lar Muhammed'e indirilen Kur'ân'a sevinirlermis; fakat içlerinden bazilari hem Muhammed ve hem de Kur'ân aleyhinde birleslesmislermis! (K. 13 Ra'd 36)

Yahudiler ve Hiristiyanlar, Tanri'nin indirdigi din birligini bozmuslar; bu nedenle cehennemlik olmuslar. Cehennemlik olmaktan kurtulabilmeleri için Muhammed'e boyun egmeleri gerekir! (K. Enbiyâ, 92-93, 107; En'âm.159; Mû'minûn, 53)

Müslüman olmiyanlar Cennet'e giremeyip Cehennemlik sayiliyorlar. Kiyâmet günü Allah, her müslüma, bir yahudi'yi ya da bir hiristiyan'i cehennem fidyesi yapiyor (K. Tevbe, 1-40)

Kiyâmet günü Allah, farkli din ve inançta olanlar hakkinda ayri ayri hüküm verecekmis! (K. Hac, 17)

Yahudi ve Hiristiyan'lardan Kur'ân'a iman edenler “Biz daha önce de müslüman idik”derlermis. Hem kendilerine gönderilen Kitap'lara ve hem de Kur'ân'a iman ettikleri için, mükâfatlari iki kez verilecekmis. (K. 28 Kasas, 52-54, 55)

Kitapli'lar, Putatapan Arap'lari ve diger kâfir'leri, Muhammed'e ve Kur'ân'a inanmamaga tesvik ederlemis; Kiyâmet günü birbirlerini suçlayacaklarmis! (K. 34 Sebe 31-34)

Antakya halki'nin kâfirlerini yola getirmek için gönderilen elçiler! (K. 36 Yâsin, 13-33)

Yahudi'lerden ve Hiristiyan'lardan bazilari, Isa'yi Allah ya da Allah'in oglu olarak kabul ettikleri için Tanri'nin azab'ina ugrayacakalardir! (K. 43 Zuhruf, 63-67)

Nûh'a, Ibrahim'e ve onlarin soyundan gelen peygamberlere, ve Isa'ya uyan Yahudi'lerle Hiristiyan'lara kurtulusa erisecekleri bildirilmis, ancak ne var ki onlar sapmislardir! (K. 57, Hadid, 26-27)

Yahudi'ler ve Hiristiyan'lar Muhammed'e inanacak olurlarsa, Tanri'nin rahmetinden iki katina kavusacaklardir; çünkü hem kendi peygamberlerine hem de Muhammed'e inanmislardir (K. 57 Hadid, 28-29)

Yahudi'ler havra'da, Hiristiyan'lar ise Kilise'de Allah'a es tutarak ibadet ederlermis (K. 72, Cinn, 18)

Yahudi'ler ve Hiristiyan'lar, kendilerine daha önce verilen delil'e ragmen ayriliga düsmüsler, ve inkârciliklarini Muhammed'in gelisinden sonra da sürdürmüsler. Inkârcilikta devam edecek olanlar cehennem'e, vazgeçip iman edenler cennet'e alinacaklardir. (K. 98, Beyyine, 1-6)

Islâm'in yerlesmesi için Tanri, önce Yahudi'leri Yemen'de Hiristiyan'lara karsi yenik düsürmüs, sonra da Hiristiyanligi Arabistan'da yaymak üzere Mekke'yi ele geçirmek isteyen Habesli Ebrehe'nin ordusunu helâk etmis: Fil olayi. (K. 105, 1-5)

Yahudi'ler ve Hiristiyan'lar, kendilerine delil olarak Muhammed ve Kur'ân gelince, küfür'den uzaklasmalari gerekirken, aksine uzaklasmayip ayriliga düsmüsler. Bu nedenle ebedi olarak cehennem atesindedirler (K. Beyyine 1-8)

Yahudi'ler ve Hiristiyan'lar Kur'ân'in Allah kelâmi olduguna inansinlar diye Tanri, cehennemdeki muhafiz melekler sayisini 19 olarak saptamis. (K. 74, Müddessir, 30-31).

Yahudi'leri Asagilar Nitelikteki Kur'ân Hükümlerinden Ornekler

Kur'ân'daki Tanri Yahudi'lere verdigi nîmetleri, ve bunun karsiliginda onlardan aldigi sözü hatirlatirken, onlari, Tevrat'in dogrulayicisi olan Kur'ân'a iman etmege çagirir: (K. Bakara, 40-45)

Kur'ân'daki Tanri, Yahudilerin Kur'ân'a iman etmelerini ister; çünkü Kur'ân'in, Yahudilere verilen Tevrat'in aslini tasdik eden kitap oldugunu söyler (K. Bakara 41)

Kur'ân'daki Tanri, Yahudileri kendisine minnettar kilip, bas egdirtmek için Tanri, onlara verdigi nimetleri, ve yaptigi iyilikleri, ikide bir yüzlerine vurur. (K. Bakara, 49)

Kur'ân'daki Tanri, Israil ogullarina nimetler vermis, onlari “cümle âleme” üstün kilmis. Firavun'un zulmünden kurtarmis, sonra vahyetmek üzere Musa'yi göndermis, fakat Yahudiler buzagiya tapmak ve Musa'ya bas kaldirmak sûretiyle nankörlük etmisler. (K. Bakara, 47-57)

Kendilerine gönderilen peygamber'leri öldürmeleri ve hakki inkâr etmeleri nedeniyle Yahudilere Alçaklik ve Yoksulluk damgasi vurulmus (K. Bakara 58-61)

Tanri Yahudiler'den söz almis, fakat Yahudiler verdikleri sözden dönmüsler; kendilerine gönderilen peygamberleri yalanlamislar, bir kismini da öldürmüsler! (K. Bakara 63-64, Mâide 70)

Cumartesi yasagina karsi gelen Yahudileri Tanri: “Asagilik Maymun'lar olun” diyerek cezalandirmis! (K. Bakara 65-66; A'raf 163,166)

Kur'ân'a göre Yahudi'ler zalim, ve tas kalplidirler Çünkü Tanri'nin emirlerine karsi gelmislerdir. (K. Bakara 59-74, 92)

Kur'ân'a göre Yahudiler entrikaci olup hem baskalarinin ve hem de birbirlerinin kanini döken bir millet'tir; bu nedenle azap çekeceklerdir (K. Bakara, 83, 85, 86)

Yahudi'ler, kendilerine gönderilen peygamberleri öldürmeye tesebbüs etmisler fakat becerememisler; Muhammed'i de öldürmek istemisler, fakat yapamamislar. Ayrica da Tevrat'i dogrulayici Kur'ân'i inkâr etmisler, Tanri da onlari lânetlemis! (K. Bakara 87-91)

Yahudiler, Tevrat'ta gelecegi bildirilen peygamber'in Yahudilerden degil fakat Arap'lardan çiktigini ve Tevrat'i dogrulayici Kur'ân ile geldigini görünce hüsrana ugrayip inkâra sapmislar, bu yüzden alçaltici bir azabi hak etmisler! (K. Bakara, 89-91)

Yahudi'ler daha önce Musa'ya da yeterince inanmamislar, çünkü buzagi'ya tapmislar! (K. Bakara, 92-93)

Yahudiler, kendilerinden gayri kimselerin öbür dünya'da nimetlere erisemeyeceklerini söylemek ve ölümü istememek nedeniyle günah islemisler: (K. Bakara,94-96, 111-112)

Yahudiler, Cebrail'i düsman saydiklari için, onun Muhammed'e getirdigi Kur'ân'i inkâr etmisler, Tanri da onlari inkârci kâfir olarak bilmis! (K. Bakara, 97-101)

Yahudi'ler, Süleyman'in büyücü olduguna inanip: Muhammed Süleyman'i peygamber sayiyor, oysa o bir büyücüdür” demisler, ve Süleyman'in hükümdarligi konusunda Seytan'larin uydurduklarina uymuslar. (K. Bakara, 102-103)

Yahudi'ler, Arap'lardan peygamber çikamayacagina bu nedenle Muhammed'in peygamber olmadigina inandiklari için Tanri tarafindan azarlanmaktalar: (K. Bakara 139)

Muhammed için: “Kible'nin neresi oldugunu bilmiyor” diyen Yahudileri Tanri: “Beyinsizler” olarak tanimlar; ve inat ve bagnazliktan kurtulamamis kimseler diye gösterir: (K. Bakara, 142-145, 148-150)

Yahudiler, Tevrat'in Muhammed ile ilgili hükümlerini gizleyip degistirmisler (K. Bakara, 174-175)

Tanri, hastalik korkusu ile yurtlarini terkeden Yahudileri öldürüp sonra diriltmis (K. Bakara, 243)

Yahudiler'den çogu, kendi peygamberlerinin savas çagirilarina uymayip kaybedenlerden olmuslar; uyanlar ise basariya ulasmislar. Davut ve Câlût hikâyesi. (K. Bakara, 246-251)

Tanri, Yahudi'lerin Tanri'nin oglu diye taptiklari Uzayr'i (ya da Ezra'yi) öldürüp yüz yil ölü tuttuktan sonra diriltir, sonra onun gözleri önünde kuru kemiklere et giydirip insan yaratir. (K. Bakara, 259)

Ibrahim Tanri'dan, ölüleri nasil dirilttigini, kendisine göstermesini ister. Allah da ona dört kusu parçalatip dag baslarina koydurtur. Bu parçalar, Ibrahim'in çagirisi üzerine canlanip gelirler (K. Bakara 260)

Yahudi'ler: “Allah'in eli baglidir” dedikleri, ve fitne uyandirdiklari, ve bozgunculuk yaptiklari için, Tanri'nin lânetlemesine muhataplar. (K. Mâide 64)

Yahudiler Isa'nin anasina iftira etmisler (K. Mâide 75)

Yahudi'ler sapikligi seçmisler, ve can yakici azabi satin almislar, çünkü kendilerine verilen Kitabi (Tevrat'i) degisiklige sokmuslar. (K. Bakara 174-176; Al-i Imrân 23-26)

Yahudiler, Tanri'ya verdikleri sözü yerine getirmemisler! Kendilerine verilen Tevrat'in önemli bölününü unutmuslar, sözcüklerinin yerlerini degistirmisler, Muhammed'e hainlik etmisler. Tanri da onlari lânetlemis (K. Mâide 12-13)

Yoldan çikmis Israilogul'lari, isledikleri günahlar nedeniyle, Kutsal topraklara varis olma hakkini yitirmisler (K. Mâide, 13, 20-26)

Israilogullari tarih boyunca savaslar, ihtilal'ler, çesitli para oyunlari ve entrikalar çikarip milyonlarca insanin ölmesine ve servet'lerin yok olmasina sebeb olmuslar! (K. Mâide 32)

Yahudiler, Muhammed'in Tevrat'da belirtilen niteliklerini gizlemisler; bu nedenle azaba sokulacaklardir. (K. Bakara, 175-176)

Yahudiler Râinâ diyerek Muhammed'i alaya alirlarmis. Bu nedenle Tanri onlari lânetlemis, ve Müslümanlara, bu sözcük yerine “unzurnâ” demelerini emretmis! (K. Nisa 46, Bakara 104, 174)

Yahudiler, Tevrat'da zinâ karsiligi olarak yazili taslama (recim) cezâsini yok göstermek, ya da Ibrahim'in Yahudi oldugunu söylemek sûretiyle Allah'in kitabini tahrif etmisler: (K. Imrân 23-25; Mâide 41)

Yahudi'ler: Meryem oglu Isa'yi öldürdük dedikleri için Tanri tarafindan lânetlenmisler (K. Nisâ 157-158)

Yahudiler, sadece Tevrat'i tahrif etmekle kalmayip Tevrat'in aslini dogrulayan Kur'ân'i da inkâr ederek, ve Cebrâil'e düsmanlik besleyerek Tanri'ya karsi gelmisler! (K. Bakara, 79, 83, 89-91)

Yahudiler, kendilerine gönderilen peygamberleri yalanlamislar, ya da öldürmüsler, Muhammed'i dahi öldürme düsüncesine yönelmisler, bu nedenle inkârci sayilip Allah'in lânetini hak etmisler (K. Bakara, 83, 87, 90, 92, Imrân 112)

Tanri vaktiyle Yahudileri cümle âlem'e üstün kilmis, fakat onlar nankörce davranmislar. (K. Bakara 122, 123)

Ibrahim ve oglu Ismail, Kâ'be'yi insa edip Tanri'dan, buranin ibâdet yeri olmasini istemisler, Tanri da kabul etmis (K. Bakara 125, 127, 126)

Tanri, Kâ'be'yi insa eden Ibrahim'e Müslüman ol demis o da olmus ve bunu kendi ogullarina vasiyet etmis! Ya'kub (Israil) dahi ayni seyi yapip ogullarini Islâm'a çagirmis! (K. Bakara, 130-132; 128-129, 131-133; 124)

Tanri inkâr edenlere de rizik verirmis ama bunu sinamak için yaparmis! (K. Bakara 126)

Yahudiler Allah'in hismina ugramislar miskinlige mahkum kilinmislar; Müslümanlarin himayesine siginmadikça kendilerine zillet damgasi vurulmak gerekir. (K. Al-i Imrân 112)

Yahudiler, seytanlara uyup, Süleyman Peygamberi büyücü olarak kötülemisler (K. Bakara 102)

Yahudilerin zulüm ve isyanlari, peygamberleri öldürmeleri nedeniyle Tanri, Musa araciligi ile, bazi yasaklar koymus (K. Nisa 160-161; En'am 146; Nahl 118; Imrân, 50)

Musa'nin teblig ettigi yasaklari kaldirmak üzere Tanri, Yahudilere elçi olarak Isa'yi göndermis, fakat Yahudiler Isa'yi inkâr etmisler, ona tuzak kurmuslar, Tanri onlarin tuzagini bozmus! (Al-i Imrân 48, 49-52, 54)

Yahudiler sapikligi satin alan ve Müslümanlarin yoldan çikmasini isteyen düsmanlardir (K. Nisa 44-45)

Tanri Yahudi'leri, Davud'un ve Isa'nin diliyle lânetlemis (K. Mâide 78-79)

Yahudi'ler: Tanri hiçbir besere hiçbir kitap indirmedi” demis olduklari için batakliktadirlar. Oysa Kur'ân onlara, bilmedikleri seyleri ögretmekteymis (K. En'âm 91-92)

Yahudi'lerin kötülükleri ve zulümleri nedeniyle, Tanri onlara bazi yiyecekleri haram kilmis (K. En'âm 146)

Yahudiler Musa'dan gördükleri iyiliklere karsilik nankörlük edip Tanri'dan gayri tanrilara tapmislar; Tanri da onlari dünya hayatinda alçakliga eristirmis! (K. A'raf 103-156; Tâ-Hâ, 80-97)

Tanri Yahudilere “... su sehirde (Kudûs'te) yerlesin, kapi'dan egilerek girin ki hatalarinizi bagislayalim...” demis, fakat Yahudiler, Tanri emirlerini degistirip zulmedenlerden olmuslar (K. A'raf 160-162)

Tanri, Cumartesi gününe saygisizlik gösteren Yahudi'leri domuz ve maymun sekline sokmus (K. A'raf 163-167)

Tanri Yahudileri gurup gurup yer yüzüne dagitmis, sinava sokmus fakat onlar arasinda kötüler çikip, dünyâ mali karsiliginda âyet'leri tahrif etmisler (K. A'raf, 168-171)

Kendilerine verilen âyet'lere uymayip seytanin takibine ugrayan ve azginlardan olan Yahudileri dilini sarkitip soluyan köpege benzeten Tanri, diledigini hidâyete erdirip de diledigini sasirttigini söyler! (K. A'raf, 175-177)

Musa Yahudi'leri Firavun'un zulmünden kurtarmis, fakat buna ragmen Yahudiler, iman'a gelmemisler. (K. 26, Suarâ 10-67)

Yahudiler Muhammed'i, çok karili olmakla suçlarladiklari için Tanri'nin lânetlemesine ugramislar: (K. 13 Ra'd, 38)

Kur'ân'in bilkdirmesine göre Yahudiler, Muhammed'i “peygamber” olarak kabul etmedikleri için, kâfirdirler (K. 13 Ra'd 43)

Tanri, Yahudi'lerin fesad çikaracaklarini kendilerine bildirmis, ve dedigi gibi olmus; Yahudiler kimi peygamberleri öldürmüsler, kimini de öldürmeye tesebbüs etmisler (K. 17 el-Isrâ 2, 4-7)

Israil ogullari, puta tapmayacaklarina dair Musa'ya söz verdikleri halde sözlerinde durmayip buzagi'ya taptiklari için Musa'yi kizdirirlar (K. Tâ-Hâ, 80-98; Bakara, 57; A'raf 103 ve d.)

Tanri hakkinda Müslüman'larla çekisen Yahudi'ler için atesten bir elbise biçilmis! Onlar Cehennem atesinde yakilacaklardir (K. Hac sûresi, 19-22)

Tanri'nin Musa'ya verdigi Kitabi Yahudiler yalan saymislar ve bu yüzden gazaba ugramislar! (K. 25 Furkan, 35-36)

Tanri, Musa'yi ve Harun'u mucizelerle donatip Firavun'un saldirisindan kurtarmis; fakat Israil ogullarinin çogu yine de iman etmeyip inkârci olmuslarmis! (K. 25 Suarâ 10-67)

Kur'ân, Israil ogullari, anlasmazlik içinde imisler ve Kur'ân onlara bunu anlatmakta imis (K. 27 Neml 76)

Tanri Firavun'un zulmü altinda bulunan Israil ogullarini kurtarip egemen kilmak istemis, bu maksatla Musa'yi göndermis, ona Tevrat'i vermis. Fakat Israilogullari yine de inkârci olmuslar! Onlar gibi müsrik'ler” de inkârci olup ne Musa'ya ne de Muhammed'e inanmislar (K. 28 Kasas, 4-43, 48)

Tanri, Musa'nin amcazadesi olan Karun'a hazineler vermis, fakat Karun kavmine karsi azginlikta bulundugu için Tanri'nin gazabina ugramis (K. 28, Kasas 76-83)

Yahudi'lerin ata'larindan Lût'un kavminin erkekleri, birbirleriyle cinsî münasebette bulunmak (oglancilik etmek) sûretiyle sapikliga saplanmislar; bu nedenle Tanri onlarin üzerine felâket yagdirmis (K. Ankebût, 28-30,33-34; Hûd, 74-83; A'raf 80-81; Neml, 54-55)

Tanri Medyen, Ad ve Semûd halklarini cezalandirir, çünkü onlar, kendilerine gönderilen peygamber'leri yalancilikla suçlamislardir, (K. 29 Ankebût, 36-38)

Tanri, Yahudi'lere hidayet rehberi olsun diye Musa'ya Kitap verdigi gibi, simdi de Muhammed'e Kitap vermekteymis. (K. 32, Secde, 23-27)

Tanri, Müsrik'lere yardimci oldular diye, Beni Kureyza Yahudilerini kalelerinden indirtmis ve onlarin kafalarini Müslümanlara kestirtmis! (K. 33, Ahzab, 26-27)

Yahudiler Musa'ya eziyet etmisler, ve Allah onlari yalanlamis, ve müslümanlara, Yahudilerin Musa'ya yaptiklarina benzer sekilde Muhammed'e davranmamalarini buyurmus! (K. 33 Ahzâb, 69)

Tanri Musa'ya hidayeti vermis, Israilogullarina da dogruluk rehberi olan kitabi miras birakmis; Fakat onlar âyet'ler hakkinda tartismislar, Muhammed'i peygamber olarak tanimamislar (K. 40 Mü'min, 53-54)

Tanri Israilogullari'ni alçaltici azabtan kurtarmis, âlemlerin üstünde kilmis! (K. 44, Duhan 17- 27; 28-33 Zâriyat, 38-40)

Tanri Israilogullarina Kitap, hüküm, peygamberlik vermis, onlari dünyalara üstün kilmis. Fakat onlar kendilerine ilim gönderildikten sonra ayriliga düsmüsler (K. 45, Câsiye, 16-17)

Israil ogullari'ndan birinin, (Musa'nin, ya da Abdullah b. Selâm'in) Kur'ân'in Tanri'dan geldigine sahidligi konusunda (K. 46, Ahkaf, 10)

Tanri'nin peygamber gönderdigi Ad, Semûd, Eyke kavimleri, kendi peygamberlerini yalanlamislar, Tanri da onlarin basina belâlar getirmis (K. Ahkaf, 21-28, Kaf, 12-14; Zâriyat 41-45)

Yahudiler Tanri'nin Cumartesi günü dinlendigini söylemisler, Tanri ise dinlenmeye ihtiyaci olmadigini anlatmak üzere: “Bize hiçbir yorgunluk çökmedi” diyerek cevap vermis (K. 50, Kaf 38)

Nûh, Ad, Semud, Lût kavimlerinin, peyganberlere karsi olumsuz tutumlari, ve Firavun kavminin basina gelenler ! (K. 54 Kamer, 9-42)

Yahudi'ler, munafik'larla birlik olup, müslümanlarin kalplerine süphe sokmaga çalisirlarmis. Muhammed'i de lânetleyerek selâmlarlarmis. Bu nedenle cehenneme gireceklermis! (K. 58, Mücâdele 8).

Tanri, Yahudi'lerden inkârci olanlarin ilk sürgünde Medine'den çikarilmasini sagliyor ve onlarin varliklarinin (hurma agaçlarinin) müslümanlar tarafindan yagma edilmesine izin veriyor!. (K. 59, Hasr, 2-8, 15)

Isa kendisini, Tevrat'in dogrulayicisi ve Muhammed'in gönderilecegini bildiren müjdecisi olarak tanimlamis, fakat Yahudiler onun söylediklerini büyü olarak kabul etmisler! (K. 61, Saf, 6, 14; A'raf 157; Bakara, 129)

Tevrat'a uymayan Yahudi'lerin durumu, merkeb'in durumuna benzetiliyor! (K. 62, Cum'a sûresi,âyet 5)

Kendilerini Allah'in dost'lari imis gibi gösteren Yahudiler, ölüm denen seyi temenni etmedikleri için inkârci ve zâlim” sayiliyorlar! (K. 62, Cum'a, 7-8,), (K. 2, Bakara 94-96)

Geçmis dönemlerde Yahudi'ler kendilerine gönderilen Peygamber'lerini inkâr etmisler ve bu yüzden cezalandirilmislar. (K. 64, Tegâbün sûresi, âyet, 5-7)

Semud, Ad, Lût kavimleri, kendilerine gönderilen peygamberlere karsi geldikleri için helâk edilmisler (K. 69, Hâkka, 4-10)

Nûh, imana gelmeyen kavmini Tanri'ya sikâyet ediyor, Tanri da onun dilegini yerine getiriyor! (K. 71, Nûh, 1- 28); (K. 69, Hâkka,11-12)

Tanri Musa'yi gönderip, Firavun'u iman'a sokmak istiyor, fakat Firavun iman'a gelmiyor: (K. 79, Nâzi'ât, 15-26)

Yemen'de hüküm süren Yahudi hükümdarlarindan Zu-Nuvas'in, hiristiyanlara (mümin'lere) zulmetmesinin hikâyesi (K. 85, Bürûc, 4-10)

Kur'ân'da anlatilanlar Ibrahim'e ve Musa'ya indirilen kitaplarda da varmis! (K. 87, el-A'lâ, 18-19)

Ad ve Semûd kavmi'ne Tanri azap kamçisi yagdirmis (K. 89, Fecr, 6-14)

Semûd kavmi azginlasip Allah'in elçisini yalanlamis, bu yüzden helâk edilmis (K. 91 Sems, 11-15)

Tanri Isa'yi göndermis, ona açik mucizelere vermis, fakat insanlardan bir kismi iman etmis, bir kismi da inkâr. Bu yüzden birbirleriyle savasmislar. Allah dileseymis savasmazlarmis. (K. Bakara 253)

Kur'ân'da Hiristiyanlari Küçültücü ve Lânetleyici Nitelikteki Hükümlerden Bazi örnekler

Hiristiyan'larin yeni dogan çocuklari su ile boyayip: Iste simdi hiristiyan oldu demelerinin (yâni vaftism gelenegini uygulamalarinin) kâfir'lik oldugu hakkinda! (K. Bakara 138)

Hiristiyan'lar, Isa'nin: Allah'i birakip bana kul olun, melekleri ve peygamberleri ilâhlar edinin” dedigini söylemekle, kitapta olmayan seyi uydurup, Allah'a iftira ederlermis (K. Al-i Imrân, 78-80; Mâide, 116-117; Zümer, 3; Bakara 98)

Hiristiyan'lardan Muhammed'e inanip Müslüman olanlar dogruca cennete gidiyorlar. (K. Mâide 83-85)

Hiristiyanlar Isa'ya ve anasi Meryem'e Tanri'lik niteligi tanimislar, bu yüzden Kâfir olmuslar. (K. Mâide 72, Nisâ 171- 172)