II) Tanri'ya ibâdet tür'ü olarak kurban'la ilgili âyet'lerden diger bazi örnekler:

Yukarda gördüklerimizden gayri Kur'ân'da, kurban kesiminin “ibâdet” türü oldugunu kanitlayan hükümler vardir ki, hepsinde amaç Tanri'ya teslimiyetin, Tanri'ya bagliligin ifâdesi olarak yer alir. Hani sanki Tanri, kendi yüceligini ve güçlülügünü kanitlayabilmek için hayvan bogazlatarak akittirma yollarini seçmise benzer. Bazi örnekler söyle:

1) Hacc sûresi'ndeki hükümlere göre kurban kesimi ameliyesi, Tanri'yi yüceltmek için ibâdet anlamini tasiyor; Bu nedenle kurban keserken Tanri'nin adi anilmak gerekiyor (K. 22 Hacc, 36)

Hacc sûresi'nin 35. ve 36-37, âyet'lerinden anlamaktayiz ki kurban kesimindeki asil amaç, Tanri'yi yüceltmek ve ona sükürler etmektir; bu bakimdan kurban ameliyesi Tanri'ya ibâdet'tir. Her ne kadar Kur'ân, kesilen hayvanlarin yiyecek isini görmesini, ve isteyen ve istemeyene verilmesini emretmekle beraber, hayvan ve kurban kesimindeki asil amac'in, yoksulu doyurmak degil fakat Tanri'yi yüceltmek oldugunu bildirmekte. Çünkü güyâ Tanri, insanlara dogru yolu göstermistir ve iste bu iyiliginin karsiligi olarak insanlardan kendisine sükretmelerini, kendisini yüceltmelerini beklemektedir; ve bunu yapabilmeleri için de hayvanlari (deve'leri, sigirlari) insanlarin buyruguna vermistir ki bu hayvanlari kessinler de ibâdetlerini yerine getirebilsinler! Ve kul'larindan kurban kesmelerini isterken Tanri, bu hayvanlarin ne etlerinin ve ne de kanlarinin kendisine ulasmayacagini söyler; daha baska bir deyimle kurban kesiminin kendisi için maddî bir çikar saglamadigini, sadece kendisini yüceltici bir ibâdet oldugunu anlatmak ister. Yâni kurban kesiminde Tanri'nin güttügü amaç kendisinin ibâdet yolu ile yüceltilmesini, kendisine sükredilmesini saglamaktir. Bunun böyle oldugunun iyice anlasilmasi için kurban keserken, hayvan'in ön ayaklarinin baglanmasi ve Tanri'nin adinin anilmasi gerekir (.K Hacc sûresi, âyet 35-36). Daha baska bir deyimle kurban kesimi ameliyesi Tanri'ya yapilan ibâdetin tâ kendisidir. Bu husus, Hacc sûresi'nde söyle belirtiliyor: “Iste kurbanlik gövdeli hayvanlari, deve ve sigirlari, Allah'in size olan nisâneleri kildik. Onlarda sizin için hayir vardir. Ön ayaklari bagli halde keserken üzerlerine Allah'in adini anin. Kesilince onlardan yiyin, isteyene de istemeyene de verin. Sükredersiniz diye onlari böylece sizin buyrugunuza verdik. Bu hayvanlarin ne etleri ne kanlari Allah'a ulasacaktir. Allah'a ulasacak olan ancak sizin ona yaptiginiz ibâdettir. Size dogru yolu gösterdiginden, Allah'i yüceltmeniz için onlari böylece sizin buyrugunuza vermistir...” (K. 22, Hacc sûresi, âyet: 36-37; 35).

Görülüyor ki kurban kesimindeki amaç, yoksulu doyurmak degil; asil amaç Tanri'yi yüceltmek! Tanri'ya sükretmek. Daha baska bir deyimle Tanri, sirf kendisini yüceltilsinler, kendisine sükretsinler diye kul'larina kurbanlik hayvanlari, deve'leri, sigir'lari vermistir. Ve verirken de istemistir ki bu hayvanlar, ayaklari bagli olarak ve “Tanri” adi anilarak bogazlansin, kanlari akitilsin; yâni kurban kesimi isi, Tanri'ya ibâdet'in bir ifâdesi olsun.