IV) Gelmis geçmis Peygamberlerin en üstünü, en yücesi, en sereflisi, en faziletlisi, ve en imtiyazlisi oldugunu söylerken, baska "peygamberlere" verilmeyen yetenek ve yetkilerin kendisine verildigini belirterek övünür; baskalari tarafindan da bu sekilde övülmek ister:

Kendisini "son" peygamber olarak tanitan Muhammed, geçmisteki peygamberlerin en "üstünü," en "sereflisi", en "yücesi", en "faziletlisi", en "imtiyazlisi" ve Tanri tarafindan en çok "sevileni" olarak gösterir, ve bu yönleriyle övünürdü. Örnegin söyle derdi:"Ben resûllerin (Tanri elçilerinin) önderiyim; ben nebî'lerin (peygamberlerin) kemâlini simgeleyen son nebîyim. Kiyâmet günü ilk sefâat edecek olan ve sefâati ilk kabul edilecek olan da benim" ¹. Bunu söylerken kendisinin biraz yukarda degindigimiz gibi, hem "Resûl" ve "Nebî" olarak gönderildigini belirtmek ve diger peygamberlere üstün bulundugunu anlatmak yaninda bir de Kiyâmet günü sefaatçi olmak bakiminan da üstün bulundugunu anlatmakisterdi. Fakat bunu da yeterli saymaz, Kiyâmet günü, bütün insanlardan ve bütün peygamberlerden üstün bir yeri oldugunu anlatmak üzere sunu eklerdi: "Kiyâmet gününde nâs'in (insanlarin) seyyidi (efendisi) benim..." ²

Öte yandan kendisinden önce gelmis olan peygamberlere bes sey'de üstün oldugunu ortaya vururken söyle eklerdi: "Benden evvel hiç kimseye verilmedik bes sey (hep birden) bana verilmistir: bir aylik yola kadar korku ile mansur oldum. Yer (yüzü) bana namazgâh ve sebeb-i tahâret kilindi... Ganâim (ganimet'ler)bana helâl edildi; halbuki benden evvel kimseye helâl edilmemisti. Bana sefâat verildi. Bir de (benden evvel) her nebî hâssatan kendi kavmine ba's olunurken (gönderilirken) ben umûm-i nâsa (bütün insanlara) ba's olundum" ³.

Yâni güyâ Tanri, diger peygamberlere yeterince "korkutma" yetkisi vermedigi halde Muhammed'e "bir aylik yola kadar korku salma gücü" vermistir; güyâ diger peygamberlere yeryüzünü namazgah kilmadigi halde Muhammed'e kilmistir; güyâ diger peygamberlere ganimet alma hakki tanimadigi halde Muhammed'e bunu helâl kilimistir; güyâ diger peygamberlere sadece kendi kavimleri için sefaat etme hakki tanidigi halde Muhammed'e bütün kavimler için sefaat etme haki tanimistir; güyâ diger peygamberleri sadece kendi kavimlerine göndermis oldugu halde Muhammed'i bütün insanlara peygamber olarak göndermistir!

Her ne kadar Muhammed, baskalarina nazaran üstünlügünü bu "bes sey" ile sinirlamis gibi görünürse de, genel olarak konusmalarindan bu sayi ile bagli kalmadigi anlasilmaktadir. Su bakimdan ki, bir kere kendisini diger peygamberlerden hiç birine layik görülmeyen inâyet ve nîmetlerle donatilmis gibi göstermis ve bunlarla övünmüstür. Örnegin Kur'ân'a, Isrâ sûresi'ne, yerlestirdigi âyet'lere göre güyâ Tanri onu bir gece "Mescid-i Haram"dan alip "Mescid'i Aksa"ya götürmüs, çevresini mubarek kilmis ve bir kisim âyet'lerin aslini ona göstermistir (K. 17 Isrâ sûresi, âyet 1). Yine bunun gibi Necm Sûresi'ne koydugu âyet'lerle Tanri'nin kendisini, bir baska sefer, gökyüzünün son noktasindaki bir yere, "Sidretü'l- Müntehâ denen yere, getirdigini ve orada Cebrâil'i görmüs oldugunu söylemistir (K. 53 Necm sûresi, âyet 13-14). Öte yandan Kevser Sûresi'ne yerlestirdigi âyet'lerle Tanri'nin kendisine Cennetlerin en güzel irmagi olan Kevser 'i nîmet olmak üzere verdigini bildirmistir (K. 108 Kevser sûresi, âyet, 1).

Her ne kadar Adem Peygamber'e benzemekle övünmek üzere: "Insânlar içinde Adem Aleyhisselâm'a en çok benzeyen benim..." ⁴demekle beraber, biraz ilerde belirtecegimiz gibi ona bir çok bakimlardan üstün bulundugunu söylemekten geri kalmazdi.

Öte yandan ahlâk ve yaradilis bakimindan "Ibrahîm Peygamber"in kendisine benzedigini söylemek sûretiyle de kendisine övünme payi çikarirdi; söyle derdi: "Gerek ahlâk ve gerek yaradilis bakimindan bana en çok benzeyen Ibrahim Aleyhisselâm'dir " ⁵

Kendisini diger "peygamber"lere üstün imis gibi göstermek için basvurdugu ustaliklardan bazilari asagida özetlenmistir.