B) Tanri tarafindan kendisine "En büyük hârika" olmak üzere Kur'ân'in verildigini, ve bu bakimdan da "peygamber"lerin en yücesi olarak seçildigini söyliyerek övünür:

Diger bütün peygamberlere nazaran "üstünlügünü" ve "yüceligini" kanitlamak maksadiyle Muhammed, Kur'ân'in kendisine "bir hârika", ve "bir "mû'cîze" olarak verildigini söylemis, söyle demistir: "Hiç süphesiz ki bana ihsân buyurulan (en büyük) hârika, Allah'in bana vahyettigi Kur'ân (mucîzesi)dir. Umarim ki ben, kiyâmet günü bütün peygamberlerin en çok ümmetlisi bulunayim" ¹.

Bu sözlerden anlasilan o'dur ki, her ne kadar öbür peygamberlere de bir takim mu'cîzeler verilmis olmakla beraber Muhammed'e verilen Kur'ân bu mu'cîzelerin en büyügüdür; çünkü güyâ öbür peygamberlerin mu'cîzeleri onlarin yasami ile sinirli kalmistir; "onlar munkariz olunca mu'cîzeleri de munkariz olmustur". Oysa ki güyâ Muhammed'e verilen Kur'ân mu'cîzesi, kiyâmet gününe kadar sürüp gidecektir ².

Ancak ne var ki bu sözleri söylerken Muhammed, Ku'rân'in esasen Tanri nezdindeki "Levh-i Mahfuzda" (yâni "Ana ve Temel Kitabta") yazili olarak hazir bulunduguna ³, ve daha önceki peygamberlere (örnegin Mûsâ'ya) Tevrat (ve Isa'ya) Incil seklinde verildigine ⁴ ve üstelik de "Tevrat"in ve "Incil"in onaylayicisi" olarak gönderildigine ⁵ dâir söylediklerini unutmusa benzer ⁶.

Öte yandan Kur'ân'in çeliskilerle, tutarsizliklarla, akli dislamalarla, bilimsellige, insan hak ve özgürlüklerine aykiriliklarla dolu bir kitab oldugu düsünülecek olursa, bu kitabin "mûcize" olmak üzere verildigi hususunda Muhammed'in bu yukardaki övünmesinde ne derece bir gerçek yattigi sorgulanmak gerekmez mi?