V) Kendisinin "Peygamber"ligine inanmis olarak duâ edenlerin "Islâm fitrati ve yaradilisi üzerine ölmüs olacaklarini" söyleyerek, ve bu bakimdan da diger peygamberlerden farkli bir durumu oldugunu belirleyerek övünür.
Rivâyete göre Muhammed, gece yatagina girince sag tarafina yatar, sag elini sag yanaginin altina kor ve: "Allâh'im senin adini anarak ölürüm ve dirilirim (uyurum, uyanirim)" der, uyaninca da: "O Allâh'a hamd ederim ki beni öldükten sonra dirilten O'dur. Öldükten sonra dirilmemiz de O'na âitdir" 1 diye tekrar duâ ederdi. Bazan da duâ'si söyle olurdu: "Allâh'im Kendimi Sana teslîm ettim, yüzümü Sana çevirdim, isimi Sana ismarladim, Sana i'timâd ettim. Sen'i dilerim ve Sen'den korkarim. Sen'den baska siginacak (Mahmî) Sen'den baska kurtaracak (halâskâr) yoktur; halâs ve himâye ancak sana âidtir. Allâh'im indirdigin Kitabi'na inandim ve gönderdigin Peygamberi'ne îmân ettim" 2
Görülüyor ki Muhammed, duâ ederken, "peygamber" olarak gönderildigine kendisinin de inandigini söylemekte: hani sanki bundan süphesi varmis gibi! Fakat asil maksadi övünmek ve kendisini baskalarina bu sekilde övdürtmektir. Çünkü bu yukardaki duâ'yi o, müslüman kisilere yaptirtmak için söyle derdi: "Bir kimse, bu kelimeleri okur da, sonra o gece içinde ölürse, o kimse Islâm fitrati ve yaradilisi üzerine ölür" 3.
Daha baska bir deyimle halki suna inandirmis idi ki, kendisinin peygamber olduguna dâir yukardaki satirlari, duâ seklinde tekrar ederek ölen bir kimse, tam bir müslüman olarak dogruca Cennet'e gidecektir. Onlara bunu müjdelemis olmayi, kendisi için bir övgû vesilesi bilirdi.
1 Sahih-i...(Cilt XII, sh. 338, H. no. 2144)
2 Sahih-i... (Cilt XII, sh. 339, H. no. 2145)
3 Sahih-i..., (Cilt XII, sh. 339)