C) Isâ'nin Yahudiler tarafindan öldürülmeyip Tanri tarafindan gök katina yükseltildigini söylemek sûretiyle kendi ölümsüzlügünü vurgulamaga çalisir (K. 4 Nisâ sûresi, âyet 155-158)

Incil'e dayali olarak Hiristiyanlarin inanci o'dur ki Isa'yi Yahudiler öldürmüslerdir. Söylemege gerek yoktur ki böyle bir inanç, peygamberlerin insanlar tarafindan öldürülebilecegi, ya da can'larin baska sekilde alinabilecegi anlamini içerir. Oysa Muhammed, "peygamberlerin" öldürülebilir olmalari fikrini kendi bakimindan sakincali bulmaktaydi. Çünkü bir yandan "müsrikler"in ve diger yandan "Yahudi"lerin kendisine husumet beslediklerini ve muhtemelen kendisini öldürmek isteyeceklerini düsünmekteydi. Kendisini öldürmeye kalkisacak olanlarin Tanri tarafindan helâk edileceklerini anlatmakla bu tehlikeyi giderebilecegi kanisindaydi. Iste bu nedenledir ki geçmis dönemlerden örnekler vermis, ve peygamberlerin öldürülmelerine Tanri'nin olanak birakmadigini bildirmistir: Nuh "peygamberi" tufan'dan, Ibrahim "peygamberi" atesten, Musa'yi Firavun'un gazabindan ve Isa'yi da, Yahudilerin elinden kurtardigini söylemistir¹.

Isa ile ilgili olarak koydugu âyet'lerde, Tanri'nin Yahudilere lânet etmesinin nedenlerinden biri olarak onlarin: "Isa'yi biz öldürdük" demeleri oldugunu belirtmistir (K. Nisâ 157).

Yahudilerin Isa'yi öldürmek için tuzak kurduklarini, fakat onlarin kurduklari bu tuzagi Tanri'nin bozdugunu (K. Al-i Imrân 54) ² ve Isa'yi kendi katina aldigini ve söyle konustugunu bildirmistir: "...-'Allah elçisi Meryem oglu Isa'yi öldürdük'- demeleri yüzünden (onlari lânetledik) Halbuki onu ne öldürdüler, ne de astilar (çarmiha gerdiler); fakat (öldürdükleri) onlara Isa gibi gösterildi. Onun hakkinda ihtilâfa düsenler bundan dolayi tam bir karasizlik içindedirler; bu hususta zanna uymak disinda hiç bir (saglam) bilgileri yoktur ve kesin olarak onu öldürmediler; Bilâkis Allah (Isa'yi) kendi nezdine kaldirmistir..." (K. Nisâ sûresi, âyet 157-158)

Dikkat edilecegi gibi bu âyet'te: "... fakat (Yahudilerin öldürdükleri) onlara Isa gibi gösterildi..." diye bir tümce geçmekte. Yâni Muhammed'in söylemesine göre Yahudi'ler Isa'yi öldürmek istedikleri zaman, Tanri Isa'yi gökyüzüne alip onun yerine bir baska kisiyi Isa görünümünde kilmis ve Yahudiler de onu öldürmüslerdir³! Söylemeye gerek yoktur ki Tanri'nin böyle bir seyi yapabilecegini düsünmek, Tanri fikrini zedelemege yeterlidir. Çünkü Isa ölmesin diye onun yerine masum bir kisi'yi öldürtmek Tanri'nin yüceligi fikriyle bagdasamaz. Eger Tanri gerçekten yüce ve güçlü ise, Isâ'yi öldürülmekten kurtarmak için, onun yerine bir baska kisinin öldürülmesine razi olmaz

Öte yandan Tanri, yine Muhammed'in söylemesine göre, Isa'nin Yahudiler tarafindan öldürülmesine engel olduktan sonra onu gökyüzüne, kendi yanina almistir. Alirken de Isa'ya: "Ey Isa! Seni vefat ettirecegim, seni nezdime yükseltecegim, seni inkâr edenlerden arindiracagim ve sana uyanlari kiyamete kadar kafirlerden üstün kilacagim...." (K. Al-i Imrân sûresi, âyet 55) demistir. Görülüyor ki Muhammed, Isa'nin hiç kimseler tarafindan öldürülmeyip, sadece Tanri tarafindan gökyüzüne alindigina dâir âyet'ler koymayi gerekli bulmustur. Sanilmasin ki "Yahudiler Isâ'yi öldürmediler" derken Yahudileri temize çikarmak istemistir; hayir! Bunu söylerken her seyden önce kendi öz çikarlarini düsünmüstür. Daha dogrusu anlatmak istemistir peygamberler öldürülemezler, öldürülmek istenirse Tanri buna engel olur, ve peygamberlerin ölümü ancak Tanri'nin onlari kendi katina çekmesiyle mümkündür.

Ve iste Muhammed, Isa'nin Yahudiler tarafindan öldürülmemis oldugunu söylemek sûretiyle kendi ölümsüzlügünü kanitlamaga çalismis olmaktadir. "Ölümsüzlük" derken anlatmak istedigimiz sey, "insanlar tarafindan öldürülemezlik"tir.

Bu vesileyle isâret edelim ki Muhammed, biraz yukarda belirttigimiz gibi Kur'ân'a, Peygamberlerin öldürülmelerine Tanri'nin engel olduguna dâir âyet'ler koymakla beraber, bir çok hallerde bazi peygamberlerin, kendi kavimleri tarafindan öldürüldüklerine dâir de âyet'ler koymaktan da geri kalmamis, böylece Kur'ân'daki çeliskilere yenilerini eklemistir. Örnegin Nisâ sûresi'nin 155ci âyet'inde Yahudilerin "haksiz yere peygamberleri öldürmeleri"nden söz edilmektedir (K. Nisâ sûresi, âyet 155). Yine bunun gibi Bakara sûresi'nde Tanri'nin Yahudilere hitaben: "...(Size gelen) peygamberlerden bir kismini yalanladiniz, bir kismini da öldürdünüz" (K. Bakara sûresi, âyet 87) diye konustugu yazilidir.

Daha baska bir deyimle isine geldigi zaman "peygamber"lerin, kul'lar tarafindan öldürülemez olduklarini söylemis, ve isine geldigi zaman kendi kavimleri tarafindan öldürüldüklerini bildirmistir.