VIII) Her isteginin Tanri tarafindan mutlaka derhal yerine getirildigini, ya da yapilmak gereken isler hakkinda Tanri'ya fikir verdigini, ya da Tanri'nin her vesileyle kendisini sereflendirmekten geri kalmadigini söyliyerek övünür.

Sik sik belirttigimiz gibi Muhammed, her ne kadar Tanri'nin kul'u, ve O'nun emirlerini yerine getirmekle görevli bir elçi imis gibi görünmekle beraber, zaman zaman bu söylediklerini göz ardi edip Tanri'yi, hani sanki kendi emrinde imis de diledigi her seyi yerine getirirmis gibi tanimlar olmustur. Su bakimdan ki, Tanri'yi ve meleklerini kendisine salavât getirir durumlarda kilmak yaninda (Bkz. Ahzâb sûresi, âyet 56), bir de kendisini Tanri'nin danismani imis, daha dogrusu yapilacak isler hakkinda Tanri'ya fikir verebilirmis, ya da her istedigini O'na kabûl ettirebilirmis, ya da Tanri'ya, yerine getirmedigi va'd'ler için çatabilirmis gibi görünerek de kendisine övünme firsatlari yaratmistir. O kadar ki Tanri, hani sanki Muhammed'in her istedigini yerine getirmekle görevli, ya da çogu isleri onun iznini almadan yapamazmis, ya da ancak ondan çekindigi için belli bir sekilde davranirmis, ya da bir çok isleri Muhammed'den fikir almak sûretiyle daha iyi basarirmis gibi bir durumdadir.

Daha baska bir deyimle Muhammed'in övünmelerinin temelinde, insanlari kendisine hayran kilip taptirma amaci yatar. Her ne kadar Tanri'yi, sanki tapilmak gereken tek "Yaratan" olarak göstermekle beraber aslinda insanlari kendisine, tipki Tanri'ya boyun eger gibi boyun egdirtmek, bir bakima taptirmak istemistir. Tanri'yi "sembol", kendisini ise bu "sembol" adina fiilen is gören "Nebî" durumunda kilmistir. Nasil ki parlamentolu bir Kiral'lik sisteminde (örnegin Ingiltere'de) Kiral (ya da Kiraliçe) her seyin kaynagi ve egemenligin sahibi görünümünde olmakla beraber, Bakanlar Kurulu'nun muvafakati disinda hiç bir karar alamaz, hiç bir iktidari kullanamaz durumda ise (çünkü bütün yetkileri iktidarda bulunan hükûmet, hükümdar adina kullanir) Muhammed'in getirdigi dinsel sistemde de durum budur: Tanri her seyin kaynagidir, her iktidarin sahibidir, fakat sadece sembolik bir varlik'tir; iktidari fiilen kullanamaz, Muhammed araciligi ile ve genellikle onun dilegi dogrultusunda kullanir. Bir iki örnekle yetinelim:

*