J) Musa'nin Tanrisi, Musa aleyhinde hiç kimseye laf söyletmez:

Tevrat’in anlatmasina göre Musa, kendi aleyhinde konusulmasina, kendisine rakip tavir takinilmasina tahammülü olmayan bir kimsedir; Tanri'yi bu konuda kendisini koruyan güç gibi göstermesini bilir. Aleyhinde konustular diye kendi öz kardeslerini bile, Tanri tarafindan cezâ'ya çarptirilmalarini saglar. Nitekim Tesniye'de anlatilan su hikâye bunu dogrulamakta:

Musa'nin biri erkek, ve digeri kiz iki kardesi vardir. Erkek kardesi'nin adi Harûn ve kiz kardesinin adi da Miryam'dir. Harun ve Miryam, bir aralik Musa’ya hased ederler ve: "Rab yalniz Musa vasitasiyle mi söyledi? bizim vasitamizla da söylemedi mi" diye konusurlar. Konusmakta pek haksiz sayilmazlar çünkü daha önce degindigimiz gibi, Tanri onlari, özellikle Harûn'u Musa'ya yardimci gibi bir sey yapmistir. Ancak ne var ki Harûn ile Miryam bu sekilde konusmakla, “peygamberlik” isinde paylari bulundugu havasini yaratmislardir.

Öte yandan bu kardesler, Musa'nin Habes asilli bir kadinla evli olmasina karsidirlar. Bu nedenle Musa aleyhinde konusurlar. Fakat Tanri, onlarin Musa aleyhindeki bu sözlerini isitir ve gazaba gelir. Derhal onlari toplanma çadirina çagirir ve bulut direginden inip çadirin kapisinda durur (Tevrat, Sayilar , Bap 12: 1-5); bu yaptiklari seylerden dolayi onlari azarlar ve gider. Fakat gittigi an Miryam kar gibi cüzamli olur, Harûn ise Miryam'in bu halini görünce telasa kapilir ve Musa'ya yalvarir; söyle der: "Aman efendim, rica ederim, budalalik ettigimiz ve suç isledigimiz için üzerimize suç koyma. Rica ederim, o (Miryam) , etinin yarisi yenilmis olarak dogan bir ölüye benzemesin". (Sayilar, Bap 12: 6-11). Bunun üzerine Musa, kardesinin afv edilmesi ve eski haline getirilmesi için, Tanriya yalvarir. Tanri, bu yalvariyi kabul ederek Miryam'i iyilestirir, fakat,ordugah'in disinda yedi gün hapse mahkum ederek, cezâyi kaldirir (Sayilar, Bap 12: 12-16).

Tevrat’ta yailanlardan anlasilan sudur ki, Musa, her ne kadar kendi kardeslerine karsi, nispeten insafli denebilecek bir davranis içerisinde görünmekle beraber, baskalarina karsi hosgörüden yoksun, son derece acimasiz bir yol tutmustur. Hele halki, Tanri'dan (daha dogrusu kendi verecegi emirlerden) gayri güçlere itaat ettirmek isteyenlere karsi tam manasiyle amansiz olmustur.