G) Davud, kendisini kirallik mevkiine getirten Yaob'un, ve kendisine iyiligi dokunmus olan Simei'nin öldürülmelerini vasiyet ederek tahti Süleyman'a devreder:

Davud'un yaslanmasi, tahta ondan sonra kimin çikacagi sorununu gündeme getirir. Haggit'in oglu Adoniya, en büyük torun olarak kendisini bu mevkie layik görerek, Yaob'un yardimiyle kendini kiral ilân eder. Fakat "peygamber" Natan buna razi olmaz ve Davud'un Bat-seba'dan olan oglunu, yâni Süleyman'i tahta çikarmak için planlar kurar. Bat-seba'yi kiskirtir ve kiral'a durumu anlatmasini ve Süleyman'in tahta geçmesi için ondan emir çikartmasini ister. Bat-seba onun dedigi gibi yapar ve böylece oglunun Davud tarafindan kiral tayin edilmesini saglamis olur. Daha önce kendisini kiral ilân eden Adoniya bu ise râzi olur ve kiralligi Süleyman'a birakir (Birinci Kirallar, Bap 1: 5-53)

Davud ölecegini anladigi an Süleyman’i yanina çagirtir ve ona kuvvetli olmasini, ve Musa'nin seriâtinda yazilmis olan hükümlere göre Tanri yolunda yürümesini söyler. Fakat daha da önemli olmak üzere ona Yaob'u öldürmesini ve çünkü Yaob'un kendisine kötülük ettigini bildirir. Oysa ki kiral olarak ikinci kez tahta çikmasini Yaob'a borçludur.Davud'un ölmeden önce öldürülmesini vasiyet ettigi bir kisi daha vardir ki o da Simei' dir.

Her ne kadar Simei, bir aralik Davud'u lânetlemis olmakla beraber daha sonralari ona büyük baglilik göstermis bir kimsedir. Örnegin onu Erden'de karsilamis ve bu davranisi yüzünden Davud'un sevgisini kazanmistir; bundan dolayidir ki Davud kendisine: "Seni (asla) kiliçla öldürmem" diyerek Tanri önünde and içmistir (Bkz. Birinci Kirallar, Bap 2: 8). Fakat iste simdi, ölecegini anladigi bir sirada ona karsi (vaktiyle kendisini lânetledi diye) kini canlanmis ve intikam almak uzere andini hiçe sayip onun öldürülmesini Süleyman'dan istemistir. Bu vasiyeti yaptiktan sonra Davud gözlerini hayata kapar ve atalarinin bulundugu yere gömülür (1 Kirallar Bap 2: 9-10).