XXV) Daniel'in yalvarislari üzerine Israil ogullarini afveden Tanri, onlara yeni felâketler hazirlar:
Darius'un kiralliginin birinci yilinda Daniel, Tanri'nin “Yerusalim”i harab etmek üzere "peygamber" Yeremya'ya bildirdigi süre'nin (ki yetmis yildir) ne oldugunu kesfeder (Daniel, Bap 9: 1-3) Bunun üzerine yüzünü Tanri'ya çevirerek Israil ogullarinin günahlarini afvetmesini diler; yalvar yakar olur. Fakat bunu yaparken dikkat ettigi bir sey vardir ki o da Israil ogullarini suçlu imis gibi gösterip onlari kendi araciligiyle Tanri indinde sefaata mazhar olmus durumda kilmaktir; daha dogrusu Israil ogullarini suçluluk bilinci içinde tutup Tanri'ya ve dolayisiyle peygamber olarak kendisine boyun kirditmaktir. Nitekim Tanri'ya söyle dua eder: "Ah ya Rab!... biz suç ettik ve sapiklik ettik ve kötülük isledik ve senin emirlerinden ve hükümlerinden saparak âsi olduk... ve senin isminle söylemis olan peygamber kullarini dinlemedik... Ya Rab, yüzler utanci bizlere... çünkü sana karsi suç isledik. Rahmetler ve bagislama Allahimiz Rabbindir, çünkü ona karsi biz âsi olduk; ve peygamber kulu eliyle önümüze koymus oldugu seriatlerinde yürümek üzere Allahimiz Rabbin sözünü dinlemedik. Ve senin sözünü dinlemesinler diye, bütün Israil saparak, senin seriatinden öte geçtiler; ve Allah kulu Musa'nin seriatinde yazilmis olan and ve lânet üzerimize döküldü, çünkü ona karsi suç ettik... Ve simdi, sen ki, kavmini Misir diyarindan kuvvetli el ile çikardin ve bugün oldugu gibi kendine nam kazandin, ey Allahimiz Rab! biz suç ettik, biz kötülük ettik. Bütün adaletli islerinden ötürü, ya Rab, sana niyaz ederim, kendi sehrinden, Yerusalimden, mukaddes dagindan öfken ve kizginligin dönsün... Ve simdi ey Allahimiz, bu kulunun duasini ve yalvarislarini dinle... Ey Allahim kulagini ig ve isit, gözlerini aç ve... isminle çagirilan sehre bak; çünkü salahimizdan ötürü degil, ancak senin büyük rahmetlerinden ötürü yalvarislarimizi önüne arzediyoruz. Ya Rab! isit... bagisla... iyi dinle ve yap; kendi ugrunda geciktirme, ey Allahim, çünkü kendi sehrin ve kavminin üzerine senin ismin cagiriliyor" (Daniel, Bap 9: 5-20).
Ve bunlari söyledikten hemen sonra, gök yüzünden Cebrail iner; güya Daniel'e hikmet ve anlayis vermek ve onun sefaatinin Tanri tarafindan kabul edildigini bildirmek için gelmistir. Daniel'e "Ey Daniel! sana hikmet ve anlayis vermek üzere simdi çiktim. Senin yalvarislarinin baslangicinda emir çikti; ben de sana bildirmege geldim; çünkü sen çok sevilmissindir" (Daniel, Bap 9: 22) diyerek Israil ogullarinin suçunu sona erdirmek için Tanri'nin ceza süresini azalttigini, ve onlarin günahlarinin bu süre itibariyle sona erecegini ve ebedî salaha eriseceklerini müjdeler. Bununla beraber yine de Tanri'nin kan döktürecegini ve felâketler getirecegini eklemekten geri kalmaz: söyle der: "Ve bu altmis iki haftadan sonra mesholunan kesilip atilacak, ve bir seyi olmiyacak; ve gelecek hükümdarin kavmi sehri ve makdisi harab edecek; ve onun sonu tufanla olacak ve ta sona kadar cenk olacak; harabiyetler takdir olunmustur..." (Daniel, Bap 9: 22-27)
Görülüyor ki Tanri, Daniel'in yalvarislari sonucu bir yandan Israil'in günahlarini afvederken, diger yandan yeni felâketlerden söz etmektedir. Fakat bu felâketlerin ardindan yine iyi günlerin gelecegini ve çünkü Israil Tanri'si olarak bunun böyle olmasini istedigini bildirir; Daniel'e hitaben söyle der: "Ve senin kavmin ogullari için durmakta olan büyük reis Mikael, o vakit kalkacak; ve millet olalidan beri o zamana kadar vaki olmamis bir sikinti vaki olacak; ve o vakit senin kavmin, kitapta yazili bulunan herkes kurtulacak. Ve yerin topraginda uyuyanlardan bir çogu, bunlar ebedi hayata, ve sunlar utanca ve ebedi nefrete uyanacaklar... Fakat, ey Daniel, sonun vaktine kadar bu sözleri sakla, ve kitabi mühürle; bir çok adamlar arastiracaklar ve bilgi çogalacaktir" (Daniel, Bap 12: 1-4)
Ve Tanri, hikmet ve inayetine kavusturdugu Daniel'e, bütün bu olup bitecek seyleri haber verdikten sonra söyle der: "Git Daniel, çünkü sonun vaktine kadar bu sözler saklidir ve mühürlüdür... Ve daimî yakilan takdimenin kaldirildigi, ve harab edici mekruh seyin dikildigi vakitten basliyarak 1290 gün olacak. Dayanip 1335 güne yetisene ne mutlu. Fakat sen, son oluncaya kadar git; çünkü rahata varacaksin ve günlerin sonunda kendi nasibine kalkacaksin" (Daniel, Bap 12: 9-12)
Görülüyor ki Daniel'in tanimladigi Tanri, bir takim gizli anlatimlarla Israil ogullarini, kendisine ve “peygamberine” karsi, mutlak itaat içerisinde tutma amacindadir.